سراینده نامی ایران فردوسی توسی(411-329 هجری) در شاهنامه کردان را از نسل کاوه آهنگر میداند و عده ای نیز کردان را به نژاد سامی یا ترک ربط میدهند ویا اینکه هماهنگی و همانندی زبان کردی و فارسی را سند قرارداده و کردها را جزو فارسها می شمارند البته دلیل این است که اینها به لحاظ سیاسی حاضر نیستند کردها را با وجود اینکه دارای زبان و خاک و فرهنگ منسجم و اصیل می باشند ملتی آزاد و مستقل بشناسند.

اکنون بر اساس پژوهشهای دقیق به عمل آمده کاملا ثابت شده که نژاد کرد نمودار طوایف زاگرس :گوتی.لولو.کاسی.نایری.میتانی.سوباری.مانایی.اورارتو.کردوک و... می باشد که در روزگاران کهن در سر زمین زاگرس یا کردستان ساکن بوده اند و با طوایف هند و اروپایی به هم پیوسته اند که باعث مشابهتهایی گشته که اقوام تابعه را بهانه ای بخشیده تا با همنژاد خواندن خود با کردها حرکت آنان را برای استقلال شورش تلقی نموده و به خویش این اجازه را بدهند که حرکت آنان را سرکوب نمایند.

البته تا کنون هیچ مورخی نتوانسته تاریخ دقیق حضور کردها را در سرزمینهایی که هم اکنون سکونت دارند و جاران(قبلا) ساکن بوده اند را مشخص کند چرا که این گونه مینمابد که کردها خیلی قبل تر از آنکه بشود تاریخ را پشتوانه قرار داد در این سرزمینها سکونت داشته اند و چون قبایلی قدرتمند بوده اند بیش از آنکه با نام  کرد شناخته شوند با نام قبایلشان که در بالا اشاره شد معروف گشته اند

دلیل اثبات این ادعا همین بس که کردها هم اکنون نیز به نام قبایل و پیشینه خودشان بیشتر مفتخرند تا سرزمینی واحد.